“Mannen vallen nu eenmaal op jonge vrouwen. Dat is gewoon zo.”
Veralgemenende uitspraken op basis van gender werken meestal triggerend op mij. Bovenstaande zogenaamd wetenschappelijke wetmatigheid ook, heb ik vandaag gemerkt. Want daarmee wordt verondersteld:
- Dat mannen zich in de regel seksueel aangetrokken voelen door jongere vrouwen. (Want: jeugdige vruchtbaarheid.)
- Dat vrouwen oudere mannen aantrekkelijk vinden. (Want: status, macht en geld.)
- Dat we slaven zijn van die simpele biologische wet.
Ik wil eerst iets kwijt over die zogenaamde biologische wetmatigheden in het algemeen: ik vind het heel vervelend dat het extreem simplistische en wetenschappelijk al lang gecontesteerde vrouwen-komen-van-Venus-en-mannen-van-Mars-verhaal maatschappelijk zo breed als de waarheid aangenomen wordt. Terwijl dat Venus/Mars-verhaal vooral een product is van onze cultuur en onze tijd.
Mannen, die rationeel en praktisch zouden zijn, zouden vooral in functie van het verspreiden van hun zaad leven. Het zijn geboren jagers, ook op seksueel vlak. Veel poepen met vruchtbare jonge vrouwen, zo weinig mogelijk verantwoordelijkheid en emotionele betrokkenheid, dat zou in de oertijd het succesrecept geweest zijn voor mannelijke mensen. Verspreiden, die genen! En met die bagage, ja, daar zouden ze nog steeds mee zitten, die mannen. Kunnen ze niets aan doen.
Vrouwen, die van nature emotioneel en zorgend zouden zijn, houden hun benen dichtgeknepen tot ze een geschikte partner vinden die het kroost goed kan onderhouden en beschermen. Seksueel zouden ze dan ook veel terughoudender zijn. Want oei, oei, oei, de investering in een kind.
Er is zo veel fout met dat overgesimplificeerde verhaal. In de eerste plaats al de veronderstelling dat het zorgmodel in de oertijd het kerngezin van man, vrouw en kinderen was, waarbij de vrouw moest zorgen en de man jagen – een onterechte projectie van onze culturele en (oorspronkelijk) religieuze normen en waarden op een heel andere tijd. Nee, ondertussen weten we dat er in groep voor de kinderen werd gezorgd en dat jagen geen exclusief mannelijke bezigheid was.
Ook de idee dat vrouwen seksueel minder promiscue of avontuurlijk zouden zijn dan mannen, is ondertussen van de baan. O ja, vrouwen willen ook. En ja, vrouwen gaan ook vreemd. Vrouwen zijn niet minder ranzig of gevarieerd of stout in hun seksualiteit dan mannen. Hun seksualiteit is wel eeuwenlang, en in sommige culturen vandaag nog steeds, als gevaarlijk bestempeld en onderdrukt. Dat laat sporen na. En, minstens even belangrijk: mannen hebben echt niet altijd goesting. Er zijn heel wat zorgende, zachte mannen en mannen met een laag libido.
En nog een belangrijke: de laag van ieders seksualiteit die bepaald wordt door de maatschappij en de omgeving waarin iemand opgroeit is niet zomaar een dun vernislaagje, maar is gi-gan-tisch dik en heel bepalend. Wie werd als kind niet seksueel getriggerd door een film, boek of reclamebeeld? En die dingen veranderen in de loop van de tijd. Films, boeken en reclame die normaal waren in de jaren 50 vinden velen nu reuzeseksistisch en niet sexy.
Daarbovenop zijn er nog eens al die vreemde seksuele voorkeuren en parafilieën. Er wordt amper over gerept, want heus niet alle taboes zijn al doorbroken, maar ze zijn er wel en talrijker dan je zou denken: fetisjisme voor leer, rubber, voeten, schoenen, gips, geamputeerde ledematen, ondergoed, panty’s of roken. Enkel of vooral opgewonden raken van exhibitionisme, voyeurisme, sadisme of masochisme, rollenspelen, bondage, kietelen, rollenspelen, plassen, oude mensen (gerontofilie) of dieren (zoöfilie). Ik ben op straat eens aangesproken door iemand die vroeg of ik wilde kijken hoe hij masturbeerde in de bosjes, want dat was voor hem het toppunt van seksueel genot. En dan hebben we nog de razend populaire categorie van de MILF-porno. Booming business. Allemaal héél moeilijk te verklaren vanuit de beperkte seksualiteit van dat mannen-vallen-op-jonge-vrouwen-model. Ik weet zeker dat bovenstaande afwijkingen daarvan helemaal niet zo uitzonderlijk zijn.
Wat ik wil zeggen, is: veel mannen zijn seksueel aangetrokken tot jonge vrouwen, maar écht niet allemaal. En een bedenking daarbij: die mannen die op jonge vrouwen vallen, is dat dan omdat ze daarvoor biologisch voorbestemd zijn of ook voor een groot deel omdat jonge vrouwen bijna de enige vrouwen zijn die in de media als seksuele wezens voorgesteld worden? Oudere vrouwen (en dat start al bij 30, 35 jaar) worden opvallend buitengesloten uit de hokjes ‘seksueel actief’ en ‘begeerlijk’. En is dat zo omdat mannen hen gewoon niet willen zien? Of omdat mannen dat niet gewoon zijn en nooit hebben léren seksualiseren? Naar mijn mening is het een vicieuze cirkel die in de beide richtingen werkt.
Maar als je je totaal niet kan vinden in het vorige argument, laten we het dan eens over de vrouwen hebben. Volgens mij vinden de meeste vrouwen jongere mannen gewoon óók razend aantrekkelijk. Ik ben 28 en ik zou zelfs niet protesteren mocht er hypothetisch gezien per ongeluk een gewillige, tien jaar jongere knapperd in mijn bed belanden (je weet maar nooit). Volgens mij is dit de waarheid: MENSEN vinden jonge, jeugdige, fitte mensen aantrekkelijk. Niet enkel mannen. Ook vrouwen. Natuurlijk zouden veel (niet alle) 60-jarige mannen graag eens rampetampen met een 25-jarige vrouw. Maar denk maar niet dat 60-jarige vrouwen niet fantaseren over wilde avonturen met een 25-jarige hunk.
Het is gewoon een reuzegroot taboe voor vrouwen om een jongere man te hebben, in tegenstelling tot mannen met een jongere vrouw, onder andere omdat mannen eeuwenlang duizend keer meer seksuele vrijheid hebben gehad dan vrouwen, en dat speelt nog steeds. Ik zou nogal monden laten openvallen mocht ik plots een relatie krijgen met een twintigjarige man, acht jaar jonger dus. Maar een acht jaar oudere man? Geen al te grote shocker. Ook die verwachtingen spelen mee in onze seksuele en relationele beslissingen.
Nog een laatste theorietje van mij: waarom horen we vaak over jongere vrouwen die aanpappen met oude mannen, maar zelden over jonge mannen die aanpappen met oude vrouwen? Ten eerste denk ik dat maatschappelijk acceptatie daar een dikke vette vinger in de pap te brokken heeft. Jeetje, wat zouden mensen schrikken als Thomas de eerstejaarsstudent er openlijk een sugar mommy op nahoudt. NOT. DONE. Kan hij geen leeftijdsgenoten krijgen misschien?
Ten tweede gaat het dikwijls over relaties met mannen met meer aanzien of geld. Zouden jonge mannen dan niet aangetrokken worden door vrouwen met meer aanzien of geld? Dat kan. Of misschien is die mogelijkheid ook gewoon niet zo voorhanden? Want raad eens wie er met dank aan het hardnekkig voortbestaande glazen plafond vooral aan de top staat? Beetje een kwestie van verhoudingen ook dus? Als er plots massa’s vrouwen aan de macht zouden komen, waarvan zelfs maar een minderheid aan de toyboys zou gaan, zou ook dat fenomeen na verloop van tijd meer bekendheid en zichtbaarheid krijgen, denk je niet? Ik drop hier maar een paar bommetjes.
PS Ik heb een achtergrond in de gender studies en verdiep me graag in de meest recente literatuur rond gender, identiteit en seksualiteit. Maar ik heb geen zin om mijn verhaal wetenschappelijke referenties meer te geven. Ik wil hier vooral eens goed filosoferen en ventileren, snap je? Zonder pressure. En misschien verander ik later nog wel van mening ook, want dat kan gewoon! Dus ga gewoon zelf eens op zoek naar recente publicaties, als je daar zin in hebt. Is reuze-interessant hoor, dat wel!
PPS Over publicaties gesproken, dat zou nogal eens een interessant onderzoek zijn: het kwantificeren van de aantrekkingskracht van jonge vrouwen/mannen in verschillende leeftijdscategorieën op oudere mannen/vrouwen. Oooooh, mocht ik energie genoeg hebben, ik zou me zo kandidaat stellen voor een PhD in de gender studies. Boeiend boeiend boeiend!
Onbeschaamd 