Zo zou ik mezelf nu
in vijf woorden
omschrijven:
- Gevoelig
- Bewust
- Nieuwsgierig
- Creatief
- Beperkt
En jij?
Verwondering
Waarom
Is een vermoeden
altijd
donkerbruin
Is een
blauwtje
lopen zo pijnlijk
En ziet een
roze
bril beter
Onbeschaamd delen:
Hakken in de agenda
Als er iets is dat ik uit jaren CVS heb geleerd, is het dat ik de belangrijkste persoon in mijn leven ben. Zonder mij gaat het feestje niet door.
Sinds de week van mijn date met T voel ik me extreem overbelast. De depressie is alweer verlicht, die heb ik met plezier uitgezwaaid, ciao buddy! Dat moet dus betekenen dat de zwaarste overbelasting al overwonnen is.
Maar ik voel me nog heel fragiel, alsof één extra probleempje het evenwicht donderend kan doen instorten. Mijn hoofd zit vol chaos of wolken. Emoties gaan door de megafoon.
Gelukkig deal ik daar al lang mee als een pro. Ik bekijk die emoties en gedachten vanop een afstand, sta zo sterk als een gigantische rots van tien ton in de donderende branding, laat me niet meeslepen en relativeer die shit kapot. Schouderklopje voor mezelf! Vuistje! Woop-woop! (Ik ben mijn eigen cheerleader, laten we dat allemaal zijn voor onszelf, zo heeft iedereen er toch al één.)
De buitenwereld merkt er dus niets van. Maar de binnenwereld wel. Ik heb er last van. Dingen gedaan krijgen is zo zwaar, en de kleinste taken beginnen weer bergen te worden.
Ik weet steeds sneller wat te doen: hakken in die agenda.
En het is niet omdat ik na al die jaren een master-agendahakker ben geworden dat het minder pijn doet. Het wandelingetje met die vriendin die het moeilijk heeft en zo eenzaam is? Afzeggen. De afspraak met die fantastische, hoogzwangere vriendin? Eruit zwieren. De vriendin die met veel moeite weken op voorhand haar agenda heeft vrijgemaakt voor dat bezoek van mij? Cancelen. De vriendin die ik voor de laatste keer kan zien voor ze uit België vertrekt? Eruit hakken.
Hartverscheurend is dat.
En eerlijk gezegd, ik denk niet dat ik het allemaal over mijn hart krijg deze keer, dat hakken. En niets moet, dat weet ik, ook niet het hakken in mijn agenda. Maar daar tegenover staat dat ik met elke afspraak mezelf meer en meer uithol, me het leven harder en harder maak.
Aaaaah jongens. En meisjes. Ik ploeter, ik probeer en ik doe mijn best. Voor mezelf en voor de anderen. Maar ik ben ook niet perfect.
En dat is gewoon prima!
Onbeschaamd delen:
25 positieve affirmaties
- Ik ben sterk.
- Ik ben mild.
- Ik ben moedig.
- Ik blijf zacht voor mezelf.
- Mijn gevoeligheid is mijn kracht.
- Ik zorg goed voor mezelf en dat straal ik uit.
- Ik straal.
- Ik ben tevreden over mezelf.
- Ik zie al het goede in mezelf.
- Ik zie het goede in mijn leven.
- Ik doe mijn best en dat is goed genoeg.
- Ik probeer het en dat is goed genoeg.
- Ik mag zo veel fouten maken als ik wil.
- Ik mag de tijd nemen die ik nodig heb.
- Ik ben goed genoeg.
- Mijn leven is goed genoeg.
- Ik ben trots op mezelf.
- Ik heb geduld.
- Ik ben creatief.
- Ik vind oplossingen.
- Ik denk oplossingsgericht.
- Mijn gedachten zijn licht en positief. Mijn woorden zijn licht en positief. Mijn daden zijn licht en positief.
- Ik maak een verschil.
- Ik voel wat ik nodig heb.
- Mijn doorzettingsvermogen is inspirerend AF.
Onbeschaamd delen:
Zoek
Ik ben zoek
Geen idee
Waar ik
Ik kan
Vinden
Al gekeken
Op de plaatsen
Waar ik
Ik de vorige keer
Terugvond
Leeg
Zelfs
De plaatsen
Zijn er niet meer
Onbeschaamd delen:
Het zijn maar gedachten
“En die depressie? Niet te veel zorgen over maken.”
Het is maar een gedachte. De depressie zoekt het negatieve en vergroot dat uit. Dat is normaal.
Dus ja, die depressieve gedachten en gevoelens zijn er nu eventjes. Maar ze gaan ook weer weg. Alles komt weer goed. Alles wordt weer makkelijker.
Want ik ben sterk. Ik ben mild. Ik ben de beste ik die ik maar kan zijn.
Onbeschaamd delen:
Atlas
altijd in de buurt
om lasten te dragen
spreekt ze haar eigen –
taal
strak –
let op
pijn –
ophouden
schreeuw –
te laat
Onbeschaamd delen:
Licht
G en ik zijn alleen in ons stukje kantoortuin. Alle andere collega’s zitten in meetings of zijn op vakantie.
We praten wat en hebben het over het teamappreciatiestation dat ik op de kast heb geïnstalleerd. Negen envelopjes met de namen van alle teamleden erop, voor wie graag wat appreciatie kwijt wil op een briefje aan een andere collega.
En dan komt daar plots dat compliment.
‘Ge zijt een lichte. Op alle vlakken. Niet licht dat je niet zwaar doorweegt of weinig betekent, dat niet. Letterlijk licht van kleur, maar ook licht van humeur, van sfeer. Licht en jong, vrolijk en licht.’
Wat een prachtige omschrijving, wat prachtig dat iemand zoiets uitdrukt. Ik adem het compliment in en voel dat het mij oppept tot in mijn vingertoppen. Mijn ruggengraat tintelt en ik voel me ook echt licht worden.
*
Licht zijn, licht leven, licht denken: dat probeer ik ook echt te doen. De meeste zorgen zijn je zwaarmoedigheid niet waard. Over vijf jaar stellen ze niet veel meer voor.
En meestal lukt het me ook om licht te kijken en te zien hoe relatief alles is: zelfs chronisch ziek zijn is toch maar een klein detail in de hele geschiedenis van deze aardkloot in dit gigantische heelal. We doen gewoon allemaal wat we kunnen, prutsen ons een weg door het leven, en dan kan alles maar beter licht dan zwaar zijn.
Maar toen ik vanmorgen op kantoor aankwam, voelde ik me zwaar. Het deeltje binnen in mij dat mijn lichtheid uitdaagt en blijft uitdagen is al een aantal weken flink aan het roepen en schreeuwen om aandacht.
Maar vandaag niet meer, nee, vandaag niet meer. Vandaag ben ik weer licht.
Onbeschaamd delen:
Gedachten op de werkvloer
Dit gevoel is vervelend. Maar het is er gewoon.
Het maakt deel uit van een rijk leven vol interessante ervaringen. Ervaringen die ik aangenaam of onaangenaam vind.
Ik laat alles binnen. Goed. Slecht. Neutraal. En ik laat het weer buiten.
Want ook dit gaat weer voorbij. Misschien straks al. Misschien pas over jaren.
Mens zijn is mooi: we lopen hier wat rond, prutsen een beetje en hopen op het beste. Onderweg voelen we vanalles.
En dat is prachtig.
Onbeschaamd delen:
5 dingen die ik zou kopen als ik geen minimalist was
- een spinneding om mijn hoofd te masseren
- geurkaarsen met essentiële oliën van rozemarijn en tijm
- een Vitamix blender
- concealer
- een stofzuiger
Maar vind ik het erg om die dingen niet te kopen? Nope. Rustig huis, rustig hoofd.
Onbeschaamd delen:
10 dingen waarvan ik kan genieten
- mijn lievelingsonderbroek dragen
- koud wortelsap op een warme dag
- een verse harde handdoek
- rondsnuffelen bij Dille & Kamille
- de tijd nemen om op mijn eentje een theetje te gaan drinken
- verdiepende gesprekken met vrienden
- collega’s die grappen maken
- op een bankje liggen in het Groot Begijnhof
- zo’n spinneding om je hoofd te masseren
- me keihard uitrekken
Onbeschaamd delen:
Transformatie
Ik heb het gewoon gehad met pleasen.
Ik wil zo hard mezelf zijn dat de wereld ervan davert.
Ik wil genieten,
schaamteloos gemotiveerd zijn,
feilbaar zijn,
winnen,
verliezen,
precies zo sterk zijn als ik ben,
mogen twijfelen.
Ik wil mezelf omarmen: wat een feest om in mijn leven te zijn.
Onbeschaamd delen:
Stiekeme gluiperd
Ik voel hem weer binnensluipen, de depressie. Wat een kutgevoel.
Net nu ik meer wou werken. Net nu ik mijn motivatie wou tonen. Net nu ik T. zou ontmoeten. Net nu ik nieuwe, spannende ervaringen in het vooruitzicht heb. Nu, net nu, krijg ik het allemaal niet meer voor elkaar.
Ik ben kwaad. Op alle mensen met een lijf dat normaal functioneert, zonder dat ze daar keihard voor moeten werken, zonder trekken en sleuren, zonder een loeistrakke zelfzorgroutine. Gewoon, zomaar, in de schoot geworpen.
Ik ben kwaad op alle mensen met veelbetekenende diepe vriendschapsbanden, soms al levenslang, die verwonderd opkijken als ze horen van mensen die dat blijkbaar nog niet hun hele leven hebben kunnen ervaren. Zielepoot, doen jouw vrienden dat niet voor jou dan?
Ik ben kwaad op alle mensen die een veilige, gelukkige jeugd achter de rug hebben. Die nog steeds een sterke band voelen met hun familie en altijd met plezier terug op bezoek kunnen gaan naar dat warme nest. En die dan denken dat dat de standaard is.
Ik ben kwaad op alle mensen die kunnen werken, alle mensen die kunnen feesten, alle mensen die kunnen sporten, alle mensen die kunnen reizen, alle mensen die kunnen dansen, alle mensen die kunnen plannen.
Maar vooral – denk ik – ben ik verdrietig.
Onbeschaamd delen:
Geile vrouwen
‘Geile vrouwen bestaan niet. En als ze al bestaan, zijn het uitzonderingen. Het zijn altijd de mannen die seksueel gefrustreerd rondlopen.’
Man. Boeken vol zou ik kunnen schrijven over het hele ‘mannen zijn nu eenmaal zo en vrouwen zijn nu eenmaal zo’-sprookje, over hoe de verschillen tussen mannen onderling en vrouwen onderling veel groter zijn dan de verschillen tussen mannen en vrouwen en over hoe stereotiepe beelden het gedrag van opgroeiende jongens en meisjes bepalen, zodat ze meer gaan voldoen aan wat verwacht wordt van hun gender.
Maar dit is het hoofdstuk van de geile vrouwen.
Ik ben een geile vrouw. Zeker sinds ik na een lange periode van diepe vermoeidheid weer beter word, kan mijn vaste partner mijn seksdrive en experimenteerdrift niet bijhouden. Geweldige kerel overigens. Mijn beste vriend in de hele wereld, ik vind hem fantastisch. Ik vind niet dat ik hem kwalijk mag nemen dat hij me niet kan bijhouden in bed. Als feminist vind ik dat ook mannen de vrijheid moeten krijgen om buiten dat ‘altijd paraat voor een potje seks’-cliché te vallen.
Maar hoe zou het dan komen dat het lijkt alsof ze amper bestaan, die geile vrouwen? Oké, die vraag is echt niet zo moeilijk te beantwoorden.
Als de zestienjarige Noah elk familiefeest een andere vriendinnetje meebrengt, hoe wordt dan gereageerd? Noah weet er wel weg mee, Noah weet van aanpakken, ja jongens, Noah draait ze nogal binnen. Haha, die Noah.
Als de zestienjarige Emma elk familiefeest afkomt met een ander vriendje, hoe wordt dan gereageerd? Eerlijk, denken we echt dat dat dezelfde reactie zou uitlokken? Eerder dan algehele joligheid zie ik bezorgdheid opduiken. Bezorgdheid, dat ze toch maar goed oplet met al die jongens, dat ze toch maar denkt aan haar imago, want straks willen de deftige jongens haar niet meer, dat ze toch maar geen ongelukje krijgt. Als dat maar goed afloopt met die Emma, want dat is nogal een wilde.
Dit zijn maar voorbeelden en ik weet zeker dat er families zijn die heel bewust proberen hun jongens en meisjes, en wie buiten die categorieën valt, gelijk op te voeden. Maar ik ben er tot in elke vezel van mijn lijf van overtuigd dat meisjes en vrouwen die hun seksualiteit open uitdragen slechter behandeld worden. Dus je leert dat maar al te snel wegsteken.
Dat is jammer. Want de meer vrouwelijk getinte manier van praten over seksualiteit kan ons allemaal goed doen. Geen machopraat over hoeveel je er deze maand hebt binnengedraaid, maar open gesprekken over waar je van geniet, wat er beter kan, waar je onzeker over bent en hoe we elkaar op weg kunnen helpen met tips, ervaringen en geruststellende woorden. Oprechte, kwetsbare menselijkheid.
Hoe cool zou het zijn als vrouwen die openlijk uitkomen voor hun pittige seksdrive niet meer zouden behandeld worden als exotische nymfomanes? Als het niet meer was van ‘dat is een geile dus die kan je gerust ongevraagd vastgrijpen, zal ze toch leuk vinden’? Als geile vrouwen en minder geile mannen gewoon allemaal een oké onderdeel waren van die glijdende schaal tussen vrouwelijkheid en mannelijkheid?
Heel cool.
Onbeschaamd delen:
Woekeren
Scherper leven
Niet opgeven
Verder van
Mijn beste
Maatje voor
Altijd kwijt
Onbeschaamd delen:
9 dingen die ik niet leuk vind aan hooggevoelig zijn
Een lage pijngrens hebben. En daar niets aan kunnen doen.
Mensen die denken dat hoogsensitiviteit een term is die uitgevonden is door auralezende hippies. Omdat de term hoogsensitiviteit daadwerkelijk wordt gekaapt door auralezende hippies. Terwijl het hoogsensitieve zenuwstelsel objectief en wetenschappelijk meetbaar anders werkt, dat is absoluut geen occult verzinsel.
Extreem gevoelig zijn aan cafeïne, suiker en alcohol.
Gevoelig zijn wordt in onze maatschappij niet gewaardeerd. Je moet je erover zetten. Het succes is aan wie doorbijt, pusht, verder blijft ploeteren, nooit ‘klaagt’ en hard blijft. Gevoelig? Je wíl gewoon niet hard genoeg.
Veel meer moeite dan anderen om te werken in een drukke omgeving vol prikkels. Alles komt binnen. Kantoortuinen: de Hunger Games voor HSP’ers.
Overgevoelig zijn aan geweld. Schindler’s List gekeken? Een jaar lang wakker worden uit gruwelijke nachtmerries.
De kanarie in de koolmijn zijn. HSP’ers zijn de eersten die bezwijken aan burn-outs, depressie en CVS.
Moeilijk overeind blijven in een harde werk- of familieomgeving. Je eigenheid moeten camoufleren vraagt tonnen energie.
De emoties van andere mensen zo hard meevoelen dat je jezelf kwijtraakt.
Onbeschaamd delen:
11 dingen die ik leuk vind aan hooggevoelig zijn
Mensen echt begrijpen. Diep meeleven.
Intens genieten van lekker eten.
Subtiele signalen kunnen benoemen.
Intens genieten van aanrakingen.
Diepe connecties en betekenisvolle gesprekken.
Details opmerken die anderen missen.
Diep geraakt worden door muziek, films, boeken en andere kunst.
Tranen van intens geluk om het alledaagse leven.
Snel het vertrouwen van anderen winnen.
Diepgewortelde creativiteit.
De meest intense seks.
Onbeschaamd delen:
Apetrots
Toen ik in de lagere school altijd bij de beste leerlingen van de klas was, was mijn familie apetrots.
Toen ik meer dan tien jaar aan een stuk uitblonk met mijn pianospel, was mijn familie apetrots.
Toen ik als kleine ballerina op het podium stond, was mijn familie apetrots.
Toen ik de middelbare school in de meest prestigieuze studierichting doorzwom, was mijn familie apetrots.
Toen ik mijn universitaire studies met grote onderscheiding afrondde, was mijn familie apetrots.
*
Afglijden. Burn-out. Spartelen. Chronische ziekte. En een lange, lange stilte. Waar moesten ze nu trots op zijn?
*
Nu ik zie wat ik in mijn leven doorgemaakt heb en hoe ik me toch sterker dan ooit voel, ben ik apetrots.
Nu ik zie hoe ik twee depressies helemaal alleen te boven ben gekomen, ben ik apetrots.
Nu ik zie hoe goed ik over mijn noden en gevoelens kan communiceren, ben ik apetrots.
Nu ik zie hoe goed ik voor mijn lichaam zorg, ben apetrots.
Nu ik zie hoe ik mezelf heb opgewerkt uit een onmetelijk diepe put van vermoeidheid, spanning en pijn, ben ik apetrots.
Onbeschaamd delen:
Jij
Ik tintel
Mijn huid is klaarwakker
Duizelingwekkend alert
Streel ik mezelf met jouw hand
Ik wil dat je me wilt
Me aanraakt met je ogen
En alles neemt
Onbeschaamd delen:
Moeten
Je moet helemaal niets. Maar al je daden hebben gevolgen.
*
Soms kom ik nog eens terecht in dat oude cirkeltje van moeten. Sommige mensen zitten hun hele leven in een gevangenis van moeten.
Je moet hard werken. Je moet je huis proper houden. Je moet de was doen. Je moet sporten. Je moet opruimen. Je moet alle familiefeesten bezoeken. Je moet verjaardagskaartjes sturen. Je moet meedoen met de rest. Je moet naar het personeelsfeest. Je moet sterk zijn. Je moet doorzetten. Je moet vriendelijk zijn. Je moet de vrede bewaren.
Maar je moet helemaal niets. Echt waar.
Je kan de was perfect drie weken laten staan. Maar op een bepaald moment heb je misschien geen propere onderbroeken meer.
Je kan je huis gemakkelijk een maand niet poetsen. Maar dan krijg je mogelijks eens een scheve blik dat het wat vuil ligt.
Je kan een jaar helemaal niet sporten. Maar dan gaan ook je conditie en kracht er waarschijnlijk op achteruit.
Je kan het personeelsfeest zeker en vast een skippen. Maar dan is er misschien hier en daar een collega met negatieve commentaar.
Je kan lekker thuisblijven op de dag van het familiefeest. Maar je kan daardoor wel de vraag krijgen waarom je er niet was.
Je kan gerust eens een dag rondlopen met een vieze muil. Maar dan word je misschien door sommige mensen minder open onthaald.
Het is maar wat je zelf belangrijk vindt. Waar je zelf behoefte aan hebt op dat moment. En dan maak je de afweging wat je gaat doen. Misschien is het niet zo erg als je denkt om eens een scheve blik of wat commentaar te krijgen. Misschien is dat zelfs veel draaglijker dan jezelf in allerlei bochten te wringen om toch maar te doen wat je zou moeten doen van je omgeving of de maatschappij. En misschien worden mensen het wel gewoon dat je soms eens een onconventionele keuze maakt. Bij mij is dat in elk geval zo. Maar het vraagt wel wat tijd. Mensen moeten eraan wennen. En als ze dat niet doen, is het ook maar zo.
*
Je moet helemaal niets. Maar al je daden hebben gevolgen.
Onbeschaamd 