Op 6 januari ging ik na een lange, harde periode van ziekte terug betaald aan het werk. Ik heb nu een aanstelling voor 30%, drie halve dagen: voor veel mensen een kleine prestatie, maar voor mij een grote mijlpaal. Die overgang vroeg om een aanpassing van mijn routines. Routines die mij rechthouden. Ik had me goed voorbereid, maar de weerslag van de overgang was groter dan ik had verwacht.

De voorbije maand was dus best wel mottig. Ik voelde me geradbraakt en wazig. Concentreren was moeilijk. Slapen lukte amper. Mijn stressniveau na een halve dag werken ging through the roof and beyond. Aan de buitenkant zag ik er misschien vrolijk als altijd uit, maar aan de binnenkant was het afzien.

En toch waren er leuke momenten! Toch deed ik dingen die me gelukkig maakten. Omdat ik nu tijdelijk zo uitgeput ben dat ik niet goed dingen kan onthouden, en de pareltjes me soms ontglippen, heb ik mijn agenda erbij gehaald om een lijstje te maken van alle goeie dingen die toch gebeurd zijn sinds 6 januari.

1. Ik zag mijn supercoole metekindje S twee keer.
2. Ik had een intiem gesprek met M, de mama van dat metekindje en ondertussen een goeie vriendin. De diepte induiken en zo connectie maken, dat vind ik fantastisch.
3. Ik deed een escape room met een groepje studievrienden (de Jumanji-kamer bij ExitRoom Leuven, za-lig). En we raakten er nét op tijd uit, victorie!
4. Ik had voor het eerst in mijn leven seks met iemand anders dan J. You heard it! Ik was te moe om erover te bloggen, maar HET IS GEBEURD. Het was niet perfect, maar heel leuk. Dit wil ik meer doen!
5. Ik ging naar de leesclub van mijn vriend J. We lazen het kortverhaal Story of Your Life van Ted Chiang, waarop de film Arrival is gebaseerd. Aanrader! En we hadden interessante discussies over de impact van de taal die je spreekt op hoe je de werkelijkheid beleeft.
6. Ik ging samen met H, één van mijn nieuwste vriendinnen, naar de Jenna in Leuven om oorbellen te laten steken. Voor haar de eerste oorbellen, voor mij tweede gaatjes. We hadden de behoefte om iets spannends en puberachtigs te doen. Ondertussen zijn die gaatjes hier aan het etteren like hell maar toch: worth it.
7. Ik ging iets drinken met L bij Life Bar (waar ze de beste kurkuma latte’s hebben).
8. Ik ging heel spontaan even een theetje drinken bij H thuis.
9. Mijn vriendin Z kwam eten en we hebben heerlijk gechild, gek gedaan, gelachen en vooral goed gepraat. Ik was echt doodmoe die dag, en de volgende dag niet veel waard, maar het heeft me toch deugd gedaan. Gewoon informeel mogen binnenspringen bij elkaar en jezelf zijn en flauwe ongrappige grappen vertellen en de schijn van ‘alles is altijd oké’ niet moeten ophouden: daar leef ik voor.

(En er was ook een andere mijlpaal, die misschien niet direct uitzinnig leuk was, maar wel belangrijk: J en ik bezochten voor de eerste keer een seksuoloog. Onze verschillende seksuele behoeften zijn geen breekpunt, maar we waren nieuwsgierig of een professional daar een ander licht op kon schijnen. Het werd uiteindelijk niets, want de aanpak lag ons niet zo, maar het is toch leuk om die ervaring te hebben.)

Ik ben best wel trots dat ik geleerd heb om leuke dingen voor mezelf in te plannen, net als het heel moeilijk gaat. Net die leuke dingen houden de depressie op een afstand en zorgen ervoor dat je leven de moeite waard blijft. Ze zorgen ervoor dat er méér is dan alleen maar werk en herstel van een ziekte. Leuke dingen zorgen ervoor dat je de tijd en je pijn even vergeet. Ze zorgen ervoor dat je voelt dat je leeft.